Zamknij

Kiedy warto skorzystać z pomocy psychologa?

09:37, 30.05.2019 | Materiał partnera

Tłumacząc słowo ,,psycholog’’ bezpośrednio na język grecki uzyskamy połączenie słów ,,dusza’’ i ,,wiedza’’. Psychologia pierwotnie była, więc nauką o duszy człowieka – obecnie mówi się o nauce o ludzkim zachowaniu. Rolą psychologa_psycholożki jest przede wszystkim udzielanie pomocy psychologicznej, świadczenie poradnictwa psychologicznego, wydawanie opinii, przeprowadzanie diagnozy oraz prowadzenie psychoterapii. Usługi psychologiczne są powszechnie dostępne, samych gabinetów i specjalistów/specjalistek jest bardzo dużo – warto mieć rozeznanie w tym, co poszczególne osoby mogą zaoferować w ramach swojego wykształcenia oraz kiedy po taką formę pomocy warto (a może należy?) się udać.

W przeszłości powszechnie uważano, że tylko osoby z zaburzeniami psychicznymi lub będące w kryzysie, powinny korzystać z pomocy psychologicznej. Pogląd taki panował długo i wydawać się może, że dalej wśród niektórych grup społecznych jest obowiązujący. Niezmiennie jest tak, że psychologowie i psycholożki w dużej mierze zajmują się leczeniem zaburzeń psychicznych, diagnozą kliniczną i opiniowaniem sądowym chociażby w temacie przestępczości. Jest jednak również tak, że osoby przychodzące do gabinetów psychologicznych mogą być również w pełni zdrowe psychiczne (bądź po prostu niezdiagnozowane) i nie jest to żadna przeszkoda.

Dziś psycholożki i psychologowie nadal leczą poważne zaburzenia psychiczne, ale mogą również świadczyć usługi z innych powodów. Wiele osób potrzebuje pomocy pomimo faktu, że nie występują u nich żadne objawy kliniczne mogące wskazywać na zaburzenia psychiczne. W psychologii pojawia się wiele specjalizacji: psychologia sportu, transportu, zdrowia, psychoonkologia itp. Krótkoterminowe terapie i poradnictwo mogą pomóc w określeniu swoich celów, nabraniu motywacji, pewności siebie, czy nauczeniu się asertywności. Czasami pierwsza konsultacja psychologiczna może już okazać się dla danej osoby przełomem, gdy dowie się na przykład, że psychoterapia w jej przypadku nie jest konieczna.

Kiedy powinno się skorzystać z wizyty u psychologa/psycholożki?

Czym innym jest sytuacja, w której osoba z własnej woli, chęci i motywacji udaje się na konsultację psychologiczną, bo chce np. lepiej poznać siebie, czy podczas psychoterapii przerobić trudne wydarzenia z przeszłości… od sytuacji, w której występują określone objawy kliniczne, które są sygnałem do tego, aby koniecznie na wizytę się umówić. Czasami mówi się, że pierwsza wizyta to rozmowa o ,,problemie’’, który definiujemy, jako rozbieżność między stanem obecnym, a stanem idealnym. Różnica między tym, co jest tu i teraz, a co chciałoby się tak naprawdę mieć.
Podczas konsultacji psychologicznej ważne jest przeprowadzenie wywiadu diagnostycznego, który może potwierdzić, lub wykluczyć hipotezy o występowaniu zaburzenia psychicznego. Obszary życia, w których mogą pojawić się takie objawy to: nastrój, funkcjonowanie seksualne, sen, apetyt i funkcjonowanie społeczne. Zestaw pytań na pierwszej wizycie osoba może odebrać, jako przepytywanie, ale warto mieć świadomość, że służą one wykluczeniu chociażby depresji, czy zaburzeń lękowych (dawniej nerwicy).

Jeżeli, od co najmniej dwóch tygodniu u osoby utrzymują się problemy ze snem (bezsenność, wybudzanie rano, koszmary, senność w ciągu dnia), czy kłopoty z jedzeniem (brak apetytu, nadmierny apetyt, przeczyszczanie), są to sygnały ważne kliniczne, które powinny skłonić do odbycia konsultacji psychologicznej. Podobnie w przypadku problemów z motywacją do wykonywania obowiązków (praca, nauka, higiena osobista) oraz trudności w życiu seksualnym (brak libido, zaburzenia erekcji, zaburzenia lubrykacji). 

Do skorzystania z pomocy na pewno powinny skłonić takie objawy, jak: myśli samobójcze, samookaleczanie, obsesyjne myśli i kompulsje oraz objawy wytwórcze (słyszenie głosów, czy widzenie niepokojących obrazów). Utrzymujące się długo niepokojące nastroje, lub występujące naprzemiennie fazy euforii i rozpaczy, mogą wskazywać na poważne problemy psychiczne i również powinny skłaniać do skonsultowania ich z psychologiem/psycholożką. W niektórych przypadkach jest tak, że osoba sama nie widzi potrzeby i nie ma ochoty na wizytę u specjalisty/specjalistki, dlatego ważne jest też wsparcie otoczenia i wspieranie osoby w podjęciu prozdrowotnej decyzji.

Psycholog, psycholog kliniczny, psychiatra, a psychoterapeuta – czym się różnią?

Psychologiem/psycholożką może się tytułować jedynie osoba, która uzyskała tytuł magistra/magistry i ukończyła jednolite magisterskie studia na kierunku psychologia. Każda taka osoba studia może ukończyć ze specjalnością, jednak, aby móc tytułować się np. psychologiem klinicznym, musi odbyć również 4-letnią specjalizację. Jedynie ukończenie tej specjalizacji daje możliwość podjęcia pracy, jako psycholog/psycholożka kliniczna w służbie zdrowia. Niektóre osoby mogą zdecydować się również na podjęcie kształcenia w 4-letniej szkole psychoterapii, której ukończenie (w niektórych szkołach po 2. roku) daje możliwość nazywania siebie psychoterapeutą/psychoterapeutką. W Polsce funkcjonuje kilkanaście szkół psychoterapii, jednakże nie każde z nich posiadają akredytację Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i nie wszystkie są też uznawane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Psychoterapeutą/psychoterapeutką może zostać również osoba, która ukończyła medycynę, czy pedagogikę, nie musi być to, więc osoba po psychologii. Co jest jednak istotne – psychoterapia podparta teoriami psychologicznymi musi być naukowo sprawdzalna, w przeciwieństwie do pseudoterapii. Dlatego ważne jest, aby rozeznać się w tym, w jakim nurcie kształcą się poszczególne osoby (np. poznawczo-behawioralnym, psychodynamicznym, humanistycznym itp.)

W odróżnieniu od psychologów/psycholożek – osoby specjalizujące się w psychiatrii muszą ukończyć najpierw medycynę. Psychiatra/psychiatrka mają uprawnienia do leczenia klinicznego osób cierpiących z powodu zaburzeń psychicznych, mogą przepisywać leki, wystawiać zwolnienia i kierować na leczenie zamknięte. Niektóre z tych osób kończą również szkoły psychoterapii i prowadzę terapię, częściej jest jednak tak, że w leczeniu zaburzenia psychicznego swój udział ma zarówno psychiatra_psychiatrka, jak i psycholog/psycholożka.

Naczelną wartością etyczną w pracy psychologa/psycholożki jest niesienie pomocy drugiej osobie. Istotne są też inne zasady, między innymi wymóg ciągłego kształcenia i podnoszenia swoich kompetencji, wykonywania pracy zgodnie z obowiązującą wiedzą naukową, ale i także przestrzegania zasad etycznych. Jedną z tych zasad jest też transparentność swojego wykształcenia – tak, więc jakiekolwiek próby manipulowania swoimi tytułami, jakkolwiek są powszechne – nie powinny mieć miejsca w branży z zakresu zaufania publicznego.

Skorzystaj z pomocy psychologicznej - www.dominikhaak.pl 

(Materiał partnera)
facebookFacebook
twitterTwitter
wykopWykop
REKLAMA
© zyciesokolowa.pl | Prawa zastrzeżone