Jak Sokołowscy Demokraci parówkowym skrytożercom powiedzieli stanowcze „nie”!

Role aktywu Sokołowskich Demokratów na sesji zostały szczegółowo rozpisane. Każdy po kolei – w mniej lub bardziej ostrym tonie - wyrażał słowa potępienia dla dziennikarza (to ja, choć nazwisko nie padło) oraz osoby, która... No właśnie! Pani burmistrz mówiła o podsłuchach i nagraniach. Radni o nagraniach, rozmowach lub szczegółowych notatkach. Sami zatem nie wiedzą, jak doszło do „wycieku” informacji ze spotkania i czy zrobił to „radny, czy radna”. A przecież na spotkaniu były też trzy osoby spoza rady? Skąd takie gromadne nerwy? Czyżby sprawa miała zostać ukryta przed mieszkańcami?

W spotkaniu 5 stycznia brało udział 11 radnych oraz burmistrz Iwona Kublik, zastępca Danuta Domańska i naczelnik Wydziału Oświaty Eleonora Miszkiel. Wiedziałam o zebraniu już tego samego dnia. Nie napisałam o nim od razu, cierpliwie czekałam tydzień, że burmistrz Iwona Kublik spełni obietnicę złożoną także radnym i opowie o planowanych zmianach w oświacie. Nie doczekałam się. Zapewniam, że artykuł jest prawdziwy, rzetelny oraz odzwierciedla faktyczny przebieg wydarzeń i wypowiedzi z zebrania. Jeśli ktoś uważa, że jest inaczej i „założono podsłuchy”, złamano prawo - niech nie bawi się w oświadczenia, tylko idzie do sądu.

Napisałam artykuł w interesie publicznym. Mieszkańcy mają prawo wiedzieć, co planuje samorząd. Miasto to nie prywatny folwark, a władze to nie król i królowa, tylko przedstawiciele mieszkańców, mających zarządzać Sokołowem Podlaskim w ich imieniu. Skąd informacje o podsłuchach i nagraniach? Napisałam artykuł na podstawie dostępnych mi źródeł. Jakich – to tajemnica dziennikarska. O przebiegu zebrania rozmawiałam z wieloma radnymi, także z ekipy rządzącej.

Na płomienne apele pani burmistrz, „o ujawnienie się i przeproszenie” osoby, która rzekomo miała dokonać „podsłuchów” odpowiem: proszę taki sam apel skierować do radnej/radnego ze swojej ekipy, która/który kilka tygodni temu namawiał/a mnie, żebym napisała krytyczny felieton atakujący Panią za pewne sprawy i się pod nim podpisała, bo jej/jemu nie wypada. Myślę, że efekty obu apeli byłyby takie same... Tajemnica dziennikarska to świętość! Nikt żadnego nazwiska z obu historii ode mnie nie usłyszy.

Pani Burmistrz, gdyby znalazła Pani 20 minut na rozmowę o sprawach poruszonych na zebraniu 5 stycznia, dziś nie musielibyście Państwo „gasić benzyną pożaru, który sami wywołaliście”. Znamienne jest bowiem to, że po moim artykule jakoś nie było protestujących tłumów na sesji. Nie było awantur. Mieszkańcy dostali rzetelną informację o planach miasta w zakresie oświaty i je zaakceptowali. O co zatem Państwu wszystkim teraz chodzi? Kogo, za co i po co chcecie ukarać?

Ta sprawa ma jeszcze jedną, tym razem naprawdę haniebną odsłonę. Udający dziennikarza „Sokołowski demokrata” Grzegorz Mieczkowski na prowadzonym przez siebie profilu facebookowym urządził 31 stycznia swoiste „głosowanie na zdrajcę”. Opublikował niepełną listę uczestników spotkania z 5 stycznia, a internauci mieli „serduszkami” wybrać, kto rzekomo dokonał podsłuchów. Tej próby „polowania na czarownice” oraz aktu społecznego linczu na rzekomym „zdrajcy” nie da się już skomentować w kulturalny sposób. To się po prostu nie mieści w głowie!